کاهش 10 درصدی توکن‌های در گردش USDC در 30 روز گذشته
مایکروسافت اج (Microsoft Edge) در حال آزمایش یک کیف پول کریپتویی است
بانک آمریکا به زودی Signature Bank را می‌خرد

رکود تورمی یک چرخه اقتصادی است که رشد آهسته اقتصادی و نرخ بالای بیکاری در راستای تورم همراه می شود. سیاست‌گذاران اقتصادی مدیریت این ترکیب را دشوار می‌دانند، زیرا تلاش برای اصلاح یکی از عوامل می‌تواند عامل دیگر را تشدید کند.

 رکود تورمی (Stagflation) چیست؟

رکود اقتصادی زمانی رخ می‌دهد که اقتصاد به اندازه کافی سریع رشد نمی‌کند تا نیازهای مردم را برآورده کند. در این زمان علاوه بر اینکه اقتصاد رشد نمی‌کند تورم بالا نیز مشهود است. رکود تورمی را می‌توان به عنوان یک تناقض در نظر گرفت؛ زیرا شرایط معمولاً با هم منطبق نیستند.

در دوران رکود تورمی، رشد اقتصادی آن‌قدر کند است که بیکاری افزایش می‌یابد. در همین حال، قیمت‌ها همچنان افزایش می‌یابد که گویی شرکت‌ها هر چیزی را که می‌توانند تولید کنند، می‌فروشند. تقاضای کمتری برای کالاها و خدمات وجود دارد که ممکن است حتی منجر به بیکاری بیشتر شود.

در اقتصاد با نرخ تورم بالا، افراد نمی‌دانند که در آینده چقدر سرمایه می‌توانند خرج کنند. تورم، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در زمان حال را سخت می‌کند؛ زیرا هیچ‌کس نمی‌داند پس از مدت‌زمان مشخص درآمدش چقدر خواهد بود.

این باعث عدم اطمینان بیشتر و رشد کندتر می‌شود؛ بنابراین رکود تورمی ترکیبی از دو کلمه رکود اقتصادی (Economic Stagnation) و تورم (Inflation) است.

 رکود تورمی (Stagflation) چیست؟

یکی از مناسب‌ترین نمونه‌های رکود تورمی در دهه 1970 بود، زمانی که چندین اقتصاد توسعه‌یافته رشد اقتصادی کند، بیکاری بالا و تورم فزاینده را به دلیل کمبود سوخت جهانی تجربه کردند.

رکود تورمی نیز ممکن است به دلیل سیاست‌های پولی یا مالی رخ دهد، مانند زمانی که ایالات متحده دلار خود را از استاندارد طلا در دوره مذکور جدا کرد.

چه چیزی باعث رکود تورمی می‌شود؟

رکود تورمی می‌تواند ناشی از افزایش هزینه‌های زندگی باشد که از تقاضای مصرف‌کننده یا سطح تولید پیشی می‌گیرد یا کاهش تولید ناخالص داخلی، که زمانی رخ می‌دهد که دولت تدابیر ریاضتی (سیاست‌های انقباضی مثل افزایش نرخ بهره) را اعمال کند. چندین دلیل دیگر برای رکود تورمی وجود دارد، از جمله:

  • شوک‌های عرضه
  • خطاهای سیاست پولی

شوک عرضه رویدادی است که باعث می‌شود قیمت‌ها بدون تغییر در تقاضای کل یا موجودی شرکت‌ها افزایش یابد. این شوک‌ها می‌توانند به دلیل اعمال انسانی تحریک شوند.

به‌عنوان‌مثال، تضاد بین دولت‌ها ممکن است قیمت نفت یا سایر ورودی‌های ضروری را در فرایند تولید افزایش دهد، که منجر به تورم کششی هزینه‌ها (Cost-pull Inflation) می‌شود – که تورم ناشی از افزایش هزینه‌ها در نتیجه افزایش دستمزدها و مواد خام است.

شوک‌های عرضه همچنین می‌تواند شامل افزایش قیمت‌ها به دلیل بلایای طبیعی باشد که منجر به افزایش قیمت‌ها می‌شود. به عبارت ساده‌تر، تغییر در فرایند تولید منجر به کاهش عرضه کالا یا خدمات می‌شود که منجر به تورم کششی تقاضا می‌شود – نوعی تورم خاص که ناشی از کمبود عرضه است.

خطاهای سیاست پولی به نحوه مدیریت عرضه پول کشور توسط بانک‌های مرکزی اشاره دارد. فرض کنید آنها پول زیادی را برای وام‌دادن به دلیل نرخ بهره پایین در دسترس دارند. در این صورت، نرخ بهره کاهش می‌یابد و باعث فشار تورمی بر دستمزد و قیمت مصرف‌کنندگان می‌شود. بااین‌حال، با نرخ‌های بهره بسیار بالا، کاهش فعالیت اقتصادی نیز ممکن است منجر به رکود تورمی شود.

رکود تورمی چگونه بر بازارهای ارزهای دیجیتال تأثیر می‌گذارد؟

رمزارزها مدت زیادی نیست که خود را در بازارهای مالی سهیم کرده‌اند. از این رو، هنوز اطلاعات زیادی در مورد اینکه آیا ارز دیجیتال سرمایه‌گذاری خوبی در طول رکود تورمی است و اینکه رکود تورمی به‌طورکلی برای بازارها خوب است یا بد، وجود ندارد.

برای درک اینکه آیا سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال در طول رکود تورمی به خوبی کار می‌کنند، می‌توان بررسی کرد که بازارهای سنتی در طول تورم یا رکود تورمی چگونه رفتار می‌کنند.

رکود تورمی به طور طبیعی برای بازارهای سنتی بد است، و ازآنجایی‌که بازار ارزهای دیجیتال همبستگی بالایی با شاخص‌های عمومی سهام دارند، احساسات منفی می‌تواند به بازار ارزهای دیجیتال نیز نفوذ کند.

همبستگی بیتکوین با شاخص S&P 500 برای توضیح رکود تورمی
همبستگی بیتکوین با شاخص S&P 500

به‌طورکلی، سرمایه‌گذارانی که پول خود را در بازارهای سنتی دارند، ممکن است نسبت به سرمایه‌گذارانی که در ارزهای دیجیتال که همراه با نوسانات بالاتری هستند، سرمایه‌گذاری کنند، تمایل بیشتری به دورزدن دوره‌های عدم اطمینان اقتصادی دارند؛ بنابراین در طول رکود تورمی، ممکن است تقاضای کمتری برای ارزهای دیجیتال نسبت به معمول وجود داشته باشد.

رکود تورمی همچنین ممکن است به بازارهای ارزهای دیجیتال صدمه بزند؛ زیرا باعث می‌شود سرمایه‌گذاران خرد کمتر به خرید دارایی‌های دیجیتال علاقه داشته باشند. به‌هرحال، تورم بالا به طور مستقیم بر میزان پولی که مردم برای خرید ارزهای دیجیتال دارند، تأثیر می‌گذارد که سرمایه‌گذاری پرخطرتری محسوب می‌شود.

بااین‌حال، بسته به استراتژی سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال، ممکن است سرمایه‌گذاری در این دارایی‌ها نسبت به ابزارهای مالی سنتی ترجیح داده شود. ارزهای دیجیتال بر روی یک بلاک‌چین اجرا می‌شوند و مانند ارزهای فیات به سیاست پولی کشور خاصی وابسته نیستند.

هنگامی که تورم در یک کشور افزایش می‌یابد؛ اما در کشور دیگر افزایش نمی‌یابد، سرمایه‌گذاران همچنان می‌توانند از سود حاصل از سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال منفعت کسب کنند، حتی اگر ارزش پول اصلی آنها به دلیل فشارهای تورمی از دست برود.

سرمایه‌گذاران اغلب به دنبال راهی برای محافظت از ثروت خود در برابر رکود تورمی هستند، به خصوص در کشورهایی مانند ونزوئلا یا آرژانتین، که در آن تورم فوق‌العاده بالایی در جریان است. ابر تورم زمانی است که قیمت کالاها و خدمات حیاتی در یک اقتصاد افزایش می‌یابد و غیرقابل‌کنترل است.

در اینجا سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال در طول رکود تورمی به خوبی کار می‌کنند، زیرا یک وسیله پرداخت جایگزین را فراهم می‌کنند و از سرمایه در برابر تورم شدید محافظت می‌کنند. افراد ممکن است با واریز برخی از ذخایر مالی خود به بیتکوین (BTC) از تورم شدید فرار کنند.

رکود تورمی برای بیتکوین به چه معناست؟

ازآنجایی‌که رکود تورمی در کنار تورم بالا و رکود اقتصادی پیش می‌رود، بیتکوین را می‌توان به عنوان پوششی در برابر تورم و به طور همزمان به عنوان یک دارایی پرخطر در نظر گرفت که قیمت آن ممکن است در طول کاهش رشد اقتصادی، کاهش یابد.

بیتکوین ممکن است از همان دریچه طلا دیده شود که به طور سنتی به عنوان محافظ در برابر تورم عمل می‌کرد. در واقع، بیتکوین به طور طبیعی می‌تواند یک محافظ عالی در برابر تورم باشد.

اولاً، بیتکوین یک وسیله پرداخت غیرمتمرکز جهانی است که خارج از کنترل مقامات مرکزی است. دولت‌ها هیچ کنترلی بر آن ندارند و این امر باعث می‌شود که تقریباً از فساد بالقوه و سیاست‌های پولی مصون باشد.

علاوه بر این، بیتکوین یک دارایی کمیاب است، زیرا حداکثر بیست و یک میلیون می‌تواند وارد گردش شود و این می‌تواند باعث کاهش تورم شود. از طرفی تعداد بیت‌کوین‌هایی که وارد گردش می‌شوند تقریباً هر چهار سال به نصف می‌رسد. به دلیل این کمبود و محدود بودن، به آن طلای دیجیتال یا «ذخیره ارزش» نیز می‌گویند.

به‌طورکلی، قیمت سرمایه‌گذاری‌های پرریسک با افزایش نرخ بهره کاهش می‌یابد. ازآنجایی‌که بازار ارزهای دیجیتال ارتباط قابل توجهی با بازارهای سهام ایجاد کرده است، همه چیز به این بستگی دارد که بیتکوین چه زمانی می‌تواند همبستگی خود را با بازارهای سنتی قطع کند. این روند احتمالاً زمان‌بر خواهد بود، همچنین باتوجه‌به پذیرش نهادی.

رکود تورمی می‌تواند کاتالیزوری برای پذیرش بیتکوین و ارزهای دیجیتال باشد. اگر معلوم شود که اقتصاد بدهی که ما بر آن بنا می‌کنیم ناپایدار است، ممکن است این اتفاق بیفتد.

هنگامی که بیتکوین به عنوان یک جایگزین یا پوشش در برابر یک سیستم مالی شکست‌خورده در نظر گرفته می‌شود، قیمت‌ها و پذیرش آن می‌تواند در زمان‌های نامطمئن اقتصادی افزایش یابد.

زمانی که اعتماد عمومی به بیتکوین از اعتماد به سیستم اقتصادی فعلی فراتر رود، نقطه عطفی ممکن است رخ دهد.

چگونه با رکود تورمی مبارزه کنیم؟

برای مبارزه با رکود تورمی، دولت می‌تواند سیاست‌های پولی، مالی و سایر سیاست‌های افزایش رشد اقتصادی را اعمال کند. رمزارز نیز ممکن است به‌خودی‌خود یک ابزار باشد.

اولین ابزار، سیاست مالی است. از طریق یک سیاست مالی انبساطی، می‌توان برای افزایش تقاضای کل و تحریک رشد اقتصادی، هزینه‌های دولت را افزایش داد یا مالیات‌ها را کاهش داد. دولت می‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد تا به کاهش تقاضا برای کالاها و خدمات کمک کند، که می‌تواند تورم را کاهش دهد.

ابزار دوم، سیاست پولی است که شامل دستکاری نرخ بهره برای تلاش برای تحریک اقتصاد است. بانک‌های مرکزی از سیاست نرخ بهره پایین برای کاهش هزینه استقراض پول استفاده می‌کنند. سیاست نرخ بهره همچنین می‌تواند مقدار پول در گردش را کاهش دهد تا عرضه پول را کاهش دهد، که ممکن است به رشد اقتصادی در طول زمان کمک کند.

چگونه با رکود تورمی مبارزه کنیم؟

ابزار سوم تلاش برای کاهش بیکاری از طریق سیاست‌های فعال بازار کار است. بااین‌حال، در اینجا خطر تورم داخلی وجود دارد، که به تقاضا برای افزایش دستمزد در بازارهای کار برای پاسخگویی به هزینه‌های رو به افزایش زندگی اشاره دارد. بااین‌حال، این اغلب منجر به افزایش قیمت کالاها و خدمات توسط مشاغل برای جبران افزایش هزینه‌های دستمزد می‌شود.

بیشتر بدانید:

در صورت شکست این اقدامات، گزینه‌های دیگر شامل افزایش تعرفه‌ها یا کاهش ارزش پول داخلی برای رقابتی کردن صادرات در بازارهای خارجی است. فروش اوراق قرضه یا سایر ابزارهای مالی می‌تواند با خارج‌کردن آن مقدار از گردش، عرضه پول را کاهش دهد.

ارزهای دیجیتال همچنین ممکن است مستقیماً به مبارزه با رکود تورمی کمک کنند و به مردم در سراسر جهان اجازه می‌دهند بدون نیاز به مراجعه به بانک یا موسسه دیگری در تجارت جهانی شرکت کنند.

افزایش دسترسی مردم به بازارهای بین‌المللی می‌تواند به بهبود شرایط اقتصادی جهانی کمک کند و به‌طورکلی منجر به رشد پایدارتر شود.

4.8/5 - (6 امتیاز)

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

دیدگاه ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.

استفاده از کلمات و محتوای توهین‌آمیز و غیراخلاقی به هر شکل و هر شخص ممنوع است.

انتشار هرگونه دیدگاه غیراقتصادی، تبلیغ سایت، تبلیغ صفحات شبکه‌های اجتماعی، قراردادن اطلاعات تماس و لینک‌های نامرتبط مجاز نیست.